Presiden Majlis Perundingan Pertubuhan Islam Malaysia (MAPIM), Mohd Azmi Abdul Hamid (Cikgu Azmi), menggesa semua pihak agar melihat isu rumah ibadat yang dibina secara tidak sah melalui lensa kedaulatan undang-undang dan fakta, bukannya bersandarkan retorik politik atau andaian niat yang melampau.
Mengulas mengenai kritikan pihak tertentu, termasuk Lawyers for Liberty (LFL), beliau menegaskan bahawa arahan Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim, adalah berteraskan prinsip keadilan sejagat dan bukannya satu “lampu hijau” untuk perobohan secara membuta tuli.
Empat Tunjang Utama Analisis MAPIM
Cikgu Azmi menggariskan beberapa perkara pokok bagi memperbetulkan naratif yang dilihat cuba memesongkan kehendak sebenar kerajaan:
-
Kedaulatan Undang-Undang Tanpa Pengecualian: Dalam negara berperlembagaan, hak beragama dijamin namun ia tidak bermakna mana-mana pihak boleh mengetepikan peraturan Pihak Berkuasa Tempatan (PBT) atau mendirikan bangunan di atas tanah yang tidak sah.
-
Istilah “Haram” Bukan Isu Perkauman: Penggunaan istilah tersebut merujuk kepada status perundangan (legaliti) sesuatu binaan dan tidak seharusnya dimanipulasi sebagai penghinaan terhadap mana-mana agama atau kaum.
-
Sejarah vs Legaliti: Walaupun nilai sentimental dan sejarah sesebuah rumah ibadat diiktiraf, ia tidak boleh dijadikan alasan mutlak untuk menafikan undang-undang.
-
Keharmonian Melalui Keadilan: Keharmonian jangka panjang hanya akan wujud apabila rakyat yakin bahawa undang-undang dilaksanakan secara adil tanpa dipengaruhi oleh tekanan awam atau desakan kumpulan berkepentingan.
Langkah Penyelesaian yang Matang
Beliau mencadangkan agar isu ini ditangani dengan “hikmah” dan proses yang berperikemanusiaan tanpa menggadaikan prinsip integriti institusi. Antara pendekatan yang diusulkan adalah:
“Penyelesaian yang matang adalah melalui proses perundingan, penilaian kes demi kes, serta proses pemutihan status atau penempatan semula jika perlu.”
“Negara Tidak Boleh Dipimpin Melalui Ugutan”
Cikgu Azmi memberikan amaran bahawa logik yang menyatakan penguatkuasaan undang-undang akan meruntuhkan keharmonian adalah satu “logik yang songsang”. Sebaliknya, beliau percaya bahawa tindakan mendiamkan diri atau memberi keistimewaan luar kerangka perlembagaan akibat tekanan sentimen hanya akan melemahkan negara.
“Keadilan tidak akan tercapai dengan membisu. Keharmonian tidak akan kekal jika undang-undang dipinggirkan. Dan Malaysia tidak boleh dipimpin melalui ugutan sentimen kaum dan agama.”
Beliau menyokong penuh pendekatan Perdana Menteri yang dilihat cuba memperhalusi pelaksanaan undang-undang dengan komunikasi yang jelas dan sensitiviti sosial yang tinggi demi kepentingan seluruh rakyat Malaysia.
